Vissen met Rob

Vissen met Rob

Ondanks mijn leeftijd ben ik nog steeds verknocht aan de hengelsport en ben dientengevolge regelmatig aan de waterkant te vinden. Ik ga graag achter de roofvis aan en weet dan regelmatig mijn visje te vangen. Maar afgelopen drie weken was het zwaar knudde; ik heb alleen maar lopen blanken en dan ga je je toch afvragen of je soms iets verkeerd doet.

Toen mijn zoon Bram me dus onlangs vroeg om een keer mee te gaan vissen met zijn vismaat  Rob Kraaijeveld greep ik die kans met beide handen aan. Rob is namelijk in het bezit van een prachtige aluminium visboot met alles erop en eraan en heeft een gedegen kennis van vooral groot viswater zoals b.v.: Grevelingen, Krammer, Volkerak , het Haringvliet  enzovoorts. Hij weet de plekjes dus ik zag het helemaal zitten.

Zo gingen we dus op een mooie nazomerochtend vroeg op pad. De afspraak was 8 uur bij een trailerhelling in Oude Tonge. Het was mooi weer maar wel tamelijk mistig en we moesten het daarom rustig aandoen. We waren desondanks op tijd bij de helling.

Rob was al gearriveerd en we waren niet de enige. Er stonden al meerdere vissers klaar om hun boten te water te laten.  Ongeveer een half uur later was alles in de boot geladen en konden we vertrekken. Er was echter een probleem; het was nog steeds behoorlijk mistig en eigenlijk hadden we niet genoeg zicht  om ons op het grote water te wagen. Dat was ten eerste te gevaarlijk in verband met de beroepsscheepvaart maar je liep ook de kans op een flinke prent als je gesnapt werd. Tweehonderd meter zicht was geloof ik zo`n beetje de limiet……

We besloten  dus voorlopig  dichterbij ons geluk te beproeven.   De trailerhelling ligt aan een trechtervormig stuk water dat een eind verder op het Volkerak uitkomt. Het is wel groot en volgens Rob moest er aardig wat vis zitten. Dus besloten we hier voorlopig maar te vissen tot de mist wat opgetrokken was.

Wij dus aan het gooien en ja hoor, na zo`n drie kwartier vissen opende ik de score met een mooie 70+ snoekbaars. Ik was van de nul af en dat was me in tijden niet gebeurd. En het was blijkbaar een gunstig voorteken, want in het nu daaropvolgende anderhalf uur wist ik ook nog twee mooie snoeken te verschalken.

Ik was dus lekker bezig en stond met 3-0 voor. Bram en Rob hadden nog geen enkele aanbeet gehad namelijk. Ondertussen was de mist voldoende opgetrokken om ons op het wijd te wagen en dat deden we dus ook.

We voeren naar de overkant van het Volkerak om langs de oever te trollen op grote baars. Dat was ook oorspronkelijk de bedoeling en Rob had daar een paar dagen terug  aardig wat grote baarzen gevangen. Dat plan op zich was dus niet zo gek. Maar het loopt met vissen altijd anders dan je verwacht en dat was ook nu weer het geval.

Misschien hadden ze niet zo`n trek, ik weet het niet. We vingen er een paar maar het was niet de moeite waard. Ondertussen waren er genoeg andere dingen te zien want het wemelt er van de vogels. Op een gegeven moment spotten we zelfs vijf kleine zilverreigers en die kom je niet elke dag tegen. Ook zagen we regelmatig ijsvogeltjes die in de steile begroeide oevers hun nest hebben.

Wat vissen betreft was ondertussen plan-B uit de kast gehaald en we besloten  om maar weer met kunstaas te gaan werpen; misschien hadden de snoeken en snoekbaarzen er meer zin in. Dat bleek inderdaad het geval te zijn.  Een eindje verderop was Bram aan de beurt en ving hij een snoek van ongeveer 80 centimeter.

Niet lang daarna was het weer raak, maar nu was het een werkelijk vette snoekbaars van achterin de 80. Op de foto toont hij niet zo, maar het was een gigantje. De dag vorderde ondertussen maar we waren goed bezig. Rob  gedroeg zich als een echte visgids en gunde ons het beste plekje in de boot. Het gevolg daarvan was natuurlijk dat hij minder kans had op een aanbeet, maar uiteindelijk was ook hij van de nul af.

De zon kwam nu af en toe ook tevoorschijn en het was gewoon een soort warm. Het was al een eind in de middag en we waren zo langzamerhand weer op de terugweg toen Bram bij een inham plotseling een flinke dreun op zijn hengel kreeg. Het bleek al gauw dat hij er dit keer een flinke knaap aan had. “Die is wel een meter”, schatte hij. En dat bleek inderdaad het geval te zijn. Toen de snoek, want dat was het, na een minutenlange dril eindelijk in de boot lag bleek hij 108 cm te zijn en behoorlijk zwaar. Echt de klapper van de dag. En toen ik een inham verder ook weer een mooie snoek haakte was (wat mij betreft) de visdag wel geslaagd.

Op de terugweg probeerden we toch nog even met trollen, en zowaar……we vingen nu toch  een paar grote baarzen. En uiteindelijk op die manier ook  een snoek van achter in de zeventig centimeter. Toen hadden we het wel zo`n beetje gehad en voeren terug naar de helling.

Achteraf beschouwd hebben we het niet slecht gedaan, vind ik zelf. Tien snoeken en snoekbaarzen (waaronder twee grote exemplaren) en nog wat flinke baarzen is niet zo slecht. Eigenlijk best wel goed! Dus…. ben je het blanken zat en heb je zin in een leuke visdag. Ga vissen met Rob Kraaijeveld, en het komt allemaal voor elkaar!

Vriendelijke Visgroet,

A.A. Bokkers sr

 

 

 

 

 

Share this post