Vissen met Rob

Vissen met Rob

Vorig jaar ben ik in de maand september, samen met mijn zoon Bram, een dag wezen vissen met Rob Kraaijeveld. Dat was hartstikke gezellig en we hebben toen ook lekker gevangen, dus…. toen ik kortgeleden het aanbod kreeg om weer een keer te gaan kon ik natuurlijk geen nee zeggen.

We vertrokken afgelopen zaterdag om een uur of zeven; mij vroeg genoeg want ik ben niet zo`n vroege vogel. Om acht uur bij de helling in Oude Tonge was de afspraak. Dat moest wel lukken want de lucht was mooi helder, in tegenstelling tot vorig jaar; toen hadden we de hele weg te maken met dichte mist en moesten daardoor wat voorzichtiger en dus langzamer rijden dan normaal. Er was ook niet veel verkeer op de weg en dus schoten we lekker op. Het was dan ook pas kwart voor acht toen we het zanderige paadje naar de trailerhelling afhobbelden. Rob kwam ook al gauw dus konden de visspullen in de boot en de boot te water. Aangezien we nu geen mist hadden konden we gelijk het wijd op; vorig jaar waren we vanwege de mist gedwongen een tijdje onder de kant te vissen. Er stond wel veel wind en hij kwam uit een dusdanige richting dat er nogal flinke golven stonden. Een beetje lastig met werpen, dus we besloten om voorlopig wat te gaan trollen. Misschien passiever, maar als het een beetje mee zit kan het aardig wat vis opleveren.
Het vissen kon beginnen en het idee om eerst te gaan trollen bleek een juiste beslissing te zijn. Ik viste voorlopig met een diep lopende plug die soms lekker tegen de bodem stuiterde en daarbij natuurlijk de nodige stofwolkjes veroorzaakte. Kan nooit kwaad, lijkt me zo. Het duurde dan ook niet lang of een bons op m`n hengel, gevolgd door wat nijdige rukken vertelden me dat er wat te drillen viel. Even later lag er een mooie, dikke baars in de boot. En er zouden er nog heel wat volgen vandaag. Want de vis was los, dat kon je wel zeggen. Niet dat je elke vijf minuten of zo beet had maar er stond wel regelmatig een hengel zo krom als een hoepeltje. Het was of baars of snoek. Geen metersnoeken – de grootste was in de negentig centimeter – maar wel een baars van zesenveertig, en dat was voor mij wél een record. En ook een wat kleinere snoek kan in diep water wel voor een stevige dril zorgen. Echter, we vingen geen snoekbaars met deze manier van vissen. Na verloop van tijd kwamen we ergens waar het water wat rustiger was en konden we ook op een andere manier vissen en het was toen dat Rob onder een brug twee mooie snoekbaarzen wist te verschalken. Ook Bram was goed bezig. Het weer viel, afgezien van af en toe een kleine regenbui, wel mee. En er zijn altijd wel andere dingen te zien zoals: een paar zilverreigers, ijsvogeltjes en zowaar, een zeearend. Tenminste, wij dachten dat het een zeearend was. Vogels die je toch niet elke dag tegenkomt. Kortom, we waren lekker bezig. Alles ging eigenlijk zoals we het graag wilden. Er was wel veel scheepvaartverkeer en dat zorgde af en toe voor flink wat deining, maar ja, dat is een kwestie van goed opletten hoe je vaart. Maar met Rob aan het roer zat dat wel snor.
En zoals het meestal gaat als je het naar je zin hebt ging de tijd eigenlijk te snel. De dag vorderde al aardig en ondertussen hoopte ik stiekem mijn snoekrecord van honderdvijftien centimeter te breken , daar ben ik ondertussen al een paar jaar mee bezig. Dat is dus niet gelukt maar daarover niet getreurd, dat komt nog wel eens. Maar ik wil niet klagen, ik heb zat gevangen. Het is misschien maar goed dat er ook dikwijls mindere dagen zijn waarbij je nauwelijks vis te zien krijgt. Het moet een beetje spannend blijven anders is de lol er gauw van af. Voor Rob moest het spannendste toen nog komen. Die had er op een gegeven moment een roofblei van over de tachtig centimeter aan hangen, op zes meter diep. En dat terwijl hij vorige week ook al een van 80 plus had gevangen. Het zou bijna gaan vervelen. Zo hebben we dus bijna de hele dag getrold. Eigenlijk heel relaxed. Het enige nadeel van trollen is dat het niet makkelijk is om aan één kant met z`n tweeën te vissen. Hetgeen tot gevolg had dat Bram af en toe zijn hengel neerlegde. Wat hij evenwel niet zo erg vond want hij vond het evengoed spannend om mijn top in de gaten te houden. En hij leverde ook hand- en spandiensten door mijn vis eraf te halen. En zo krijg je luie vissers, want ik hoefde ze alleen maar te vangen. Mooi toch? Ik was het nog lang niet zat maar ongemerkt naderde toch het einde van de dag en het weer begon er ook een beetje dreigender uit te zien . Dus we hielden het maar voor gezien en koersten richting de steiger. Dan konden we tenminste in de auto zitten voordat het echt begon te plenzen. Dicht bij de steiger ving ik nog een laatste baars die me even gedag kwam zeggen. En dat was het dan weer. De vangst? Achtentwintig mooie vissen, met als uitschieter de forse roofblei. Zo zie je maar weer. Ga vissen met Rob Kraaijeveld dan ben je verzekerd van een mooie visdag!

A.A.Bokkers sr.

 

Share this post